گردند كه صفت نفسانى آنها در جميع اديان مذموم بلكه آن را افسد مفاسد دين مىدانند و ضدّ آن كه ورع است ، ممدوح است ، بلكه اصلح مصالح دين الهى دانند ؛ چنان‌كه از حضرت صادق ص سؤال كردند كه : « چه چيز ثابت مىدارد ايمان را در قلب » ؟ فرمود : « ورع » . و باز سؤال نمودند كه : « چه چيز خارج مىنمايد ايمان را از دل » ؟ فرمود : « طمع » . پس اصلح مصالح دين - به جهت ثبات آن - ورع است و افسد مفاسد دين - به جهت زوال آن - طمع است ؛ زيرا كه نور با ظلمت در يك موضع جمع نيايد . و بيان ورع ، در باب خود - ان شاء اللّه - خواهد شد . * * *